28 Temmuz 2014 Pazartesi

     Böyle, ne bileyim. Boğazından kalbine doğru, kalbini ıskalayıp midene yönelip orda bir süre oyalanıp, kasıklarından çıkan bir ağrı. Tam da gece saat bir suları. Az önce gülmüştük, dedirtiyor insana. Şimdi niye ağlıyoruz, daha az önce gülmüştük.
     Aldatılmak gibi değil çünkü boğazında kalmıyor. Terkedilmek hiç değil çünkü kalbini ıskalıyor. Kalıcı da değil bu ağrı kasıklarından çıkıyor.
     Bu kez, kandırılmışsın.
     Hani çocuklukta şakacıktan yapılan bir şey de değil ki bu. Bu kez harbi harbi kandırılmışsın. Durup düşününce ciddiye alınacak gibi ama kapatınca gözlerini kurtulacak gibisin.
     Ben de sana, görüşmesek mi? Diyecektim. Sonra baktım ki her şeyimizi hazır etmiş beni bekliyorsun. Ama eş zamanlı olarak da incitiyorsun. Kıyamadım, güldüm.
     Şimdi tekrar düşününce acaba diyorum,
                           
                                  Görüşmesek mi? -k

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder