Bugün ciddi olacağım. Öyle kahvelerde bulduğun samimiyeti bulamayacakların sütyenimin kopçasını açarken. Terlemeyeceksin bile, kaskatı kesileceksin. Çünkü bugün bir çocuğu öldüreceksin.
     Ne büyük sorumluluk tenine uyum sağlayabilmek, biliyor musun? Ne büyük sınav, elimle sırtını öpmek. İşte en çok bu yüzden sevemeyeceğim bugünü. Sense epey tanıdık dokunuşlarla seveceksin beni.
     Kasıklarıma doğru.
     Sancılı sabahları,
     Nerem üzülse öperek mutlu ederdin.
     Bir gece yeterdi seni avuçlarımın içine almaya. Sonra seneler boyu hep o geceyi yaşamaya, istemeye. Sadece bir gece yeterdi.
     Nerem ağlasa,
     Nerem kızsa sana
     Tek dokunuşla canlanır sonra.
     Affıma sığınma, 
     Dizimin dibine sığın, benim aşkıma.
     Ciddiyim, kızıyorum sana. Beni öldürüp kimi yaşatacaksın sen şimdi. Bu kez en değerlimi, çocukluğumu öldürüp.
     Kime yanaşacaksın sen?
     Ne diyeceksin sonra bana?
     Eline yakışacak mı elim?
     Değerlim...

Sonsuz huzuru bulduğum kitap listemi sana da yollamak istediğim bir Pazar sabahı iki demli çay içtim. Tekini senin için. Kalktım sonra.

     Sana şiir yazdım.
     Sen ölümsüzsün.

Ama şimdi nereye baksam, yoksun. Gitmiş dediler. Ben veda etmemiştim ama gittiğini duymuştum. Hatırlıyorum arada, yokluyor mazi. Ben seni ne denli severdim. Ne demli. Bir tebessüm kondurmak geldi içimden, yanağına.
Çok sevmemiştim Vio, yemin ederim. Derin sevmiştim, boğulacak gibi. Ama sevmiştim işte, tek nefeste kurtulacak gibi. Şimdi yeni bir hayat bekler beni. Hayallerinde dahi sana yer yok. Senli içim yerle eş. Parçalan karşımdan. En derinlere gömdüm seni.

     Şimdi gördün mü?
     Vedanın nasıl da pazarlıksız olduğunu,
     Pazar günleri. 
     Ama üzülme.

Bilirsin, birilerine veda etmek en kolayı. Zor olansa her şeyi alıp gitmek. Geçip gitmek. Ölmek yani.

     Ölü katilini özler mi?
     Ben seni özlemiyorum.
     Artık seni değil senli şeyleri öpmek daha tahammül edilebilir.
     Mesela,
     Dokunduğun yerlere şiirler yazdığıma inandırayım
     Seni 
     İnanma bana...
     Çünkü ben artık sana inanmıyorum.
     Çok yabancı gittin be,
     Gülüşünü bile yadırgarım.
     Bir odada
     Sonsuz şiirleyim.
     Sen mi?
     Sen
     Yoksun.

Bizden geçmiş be çocuk. Halbuki bizim adam akıllı bir geçmişimiz dahi yok.
Şimdi sana bizden geçmiş desem, güler geçersin.
Geçip gidersin.
Yanımdan değil yanağımdan geç.
Bunlar hep,
Dua*.

Gelişlerin korkutuyor beni
Tümsek gibisin.
Akşam sekizden sonraysa 
Gidecek gibisin.
Inan bana sevgilim, şimdilerde gülüşünü bile yadırgar gibiyim.




Ben bu saatlerde en çok
Bir reçeli derinden severim.
Saat gece üç buçuk sularındaysa
Seni
İçime çeke çeke, severim.
Inan bana sevgilim, en çok dokunduğun yerler şiir gibi.




Bedenimde.
Âh, en dibinde
Kalbimin.
En içinde
Göz bebeklerimin.
Inan bana sevgilim, sırt üstü yattığın yatakları öpmüş gibiyim.




Kedi gibisin, 
Yaz sabahları.
Odamın camı açık
Gelişine iki bira ısmarladım.
Nerede iki bira görsem 
Ben 
Tekini sana ısmarladım.
Inan bana sevgilim, dilediğim her şey senmişsin gibi.




Gelsene.
Evin kilidini kırar, kendimizi özgür sanırdık.
Gelsene.
Acılar içinde şimdi ağlardık.
Kediler patilerini yalarken,
Beni öperdin.

Diyorum ki,
Şekeri bıraktığım Pazarları
Eski Istanbul yolundan
Yolculuk başlar.

          Artık öpmeyeceğim bir adam tutar  sol tarafımdan. Çırpınmalar nafile. Kasıklarıma kadar inmiş nefesi. Bıraksam, sevişeceğiz.

Tutuyorum.
Öldürüyorum o an seni.
          Kollarında tüylü yollar var. Hafif erkeksi bir ses tonu, "severim" derken kanımı kaynatıyorsun.

Eridim karşında,
Yeni bir oda da
Eski düşlerle.

          Bu salonu unutma. Bu salonda bir adamı baba olmaya alıştırdın sen. En minik eller seninkiydi. Şimdi daha da minikleri sevilesi.

Ellerini ver, adam.
Hava epey serin.
Mavi gözlerinden, zamansız
İnlemeler.
          "Bari öp" diyorum. Son kezmiş,
Öpüyor.